കാലത്തിന്റെ കൈകളിൽനിന്ന്
വഴുതിവീണയാമത്തിൽ
ശൂന്യമായതീരത്തേക്ക്
തിരകൾവഴിതേടുമ്പോൾ
പുഴയിലെ ഓളങ്ങൾ
പാറക്കല്ലിൽ പൊട്ടിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ
ഘടികാരം പ്രഭാതത്തെയുണർത്താൻ
കാലടികൾക്ക് വേഗംകൂട്ടുമ്പോൾ
മറവിയിൽ നിയ്യെന്നെ കുഴിച്ചുമൂടുമ്പോൾ
ഇവിടെ ഈ കൊച്ചുമുറിക്കുള്ളിൽ
ഞാൻ ഉറങ്ങുകയാണ്.
എന്റെയാനിദ്രയിൽ
ഘടികാരസൂചികളെയെല്ലാം ഉരുക്കിചേർത്ത്
അനന്തമായ ഒരുരാത്രിയും
ഏഴുകടലുകളെ ബന്ധിച്ച്
ഒരു കടലും
ഏഴുവൻകരകളെ ബന്ധിച്ച്
ഒരു കരയും
ഞാൻ സൃ ഷ്ടിക്കും.
ആ കരയിലേക്ക് 
പ്രതീക്ഷകളുടെ വഴിവിളക്കുകളാലലങ്കരിച്ച
കാത്തിരിപ്പിന്റെ ഒരൊറ്റയടിപ്പാത
നിന്നിലേക്ക്‌ ഞാൻ കൊറിയിടും .
ആ വഴിയെ
വൈകാതെ നീ
എന്നിലേക്കുള്ള യാത്രതുടങ്ങുക.
ഞാൻ ഉറങ്ങട്ടെ...