മിറർ

നമ്മുടെ കണ്ണുകൾ നമുക്ക് മുറ്റത്തുനിൽക്കുന്ന പൂവിനെ കാണിച്ചുതരുന്നു, അങ്ങുദൂരെ ഉള്ള സൂര്യനെ കാണിച്ചുതരുന്നു, സ്നേഹിതനേയും ശത്രുവിനേയും ഈ പ്രപഞ്ചത്തെതന്നെയും കാണിച്ചുതരുന്നു. പക്ഷെ ഒന്ന് ഓർത്തുനോക്കൂ ,നമ്മുടെ കണ്ണുകളാൽ നമ്മുക് നമ്മളെ പൂർണമായ് കാണാൻ കഴിയുമോ ?. അത്തരം ഒളിഞ്ഞോ മറഞ്ഞോ ഇരിക്കുന്ന കാഴ്ചകളെ കണ്ടെത്താൻ ചിലപ്പോൾ കണ്ണാടികൾ വേണ്ടിവരും.കണ്ണാടികൾ അവയെ കണ്ടെത്തുകയും നമ്മുടെ കണ്ണുകൾക്ക് കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്യും. ചിലപ്പോൾ ആ കണ്ണാടിക്കാഴ്ചകൾ ഫ്രെയിം ചെയ്‌ത്‌സൂക്ഷിക്കുന്ന ഒരു ചിത്രംപോലെ മനസ്സിൽ പതിഞ്ഞു കിടക്കുകയും ചെയ്യും .

എന്റെ കണ്ണുകൾ കാണാതെപോകുകയും കണ്ണാടികൾ കണ്ടെത്തി കാണിച്ചുതരുകയും ചെയ്ത അത്തരമൊരു കാഴ്ചയെകുറിച്ചാണ് ഈ പോസ്റ്റ് , ഇന്നും മനസ്സിൽ ഫ്രെയിം ചെയ്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന ഒരു പെൺമുഖത്തെ കുറിച്ച്.
ഞാനും അവളും കൂടിയുള്ള അവസാനത്തെ യാത്രയോ /കണ്ടുമുട്ടലോ ആയിരിക്കും ഇതെന്ന് ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേർക്കും അറിയാമായിരുന്നു. അവൾ ആ യാത്രയിലുടനീളം മൗനത്തിലായിരുന്നതുകൊണ്ടു എന്റെ അരയിൽ ചുറ്റികിടക്കുന്ന അവളുടെ കൈകളുടെ കരസ്പർശം മാത്രമേ അവളിൽനിന്നു ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നുള്ളു.ഈ യാത്രക്കുശേഷം അവളുടെ അഭാവം എന്നെ എത്രത്തോളം ശൂന്യ മാക്കുമെന്നു എനിക്ക് അപ്പോൾ അറിയാത്തതുകൊണ്ടു ഞാനത്ര ദുഖത്തിലുമായിരുന്നില്ല.അതുകൊണ്ടുതന്നെതിരക്കുപിടിച്ച റോഡിൽ എന്റെ ശ്രദ്ധ ഡ്രൈവിങ്ങിൽ മാത്രമായിരുന്നു.
വാഹനങ്ങളെ മറികടന്നുപോകുന്നതിനുവേണ്ടി ഇടക്കിടക്ക് ഞാൻ എന്റെ ബൈക്കിന്റെ സൈഡ് മിററിലോട്ട് നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചിലപ്പോൾ അടുത്തടുത്തു വരുന്ന വണ്ടികൾ ,അല്ലെങ്കിൽ വെളുത്തവരകളാൽ വിഭജിക്കപ്പെട്ട നീണ്ട വിജനമായ റോഡ് , പാറിപ്പറക്കുന്ന അവളുടെ ഷാളിന്റെ അറ്റമോഒക്കെ ആയിരുന്നു ആ സൈഡ് മിററിൽ പ്രതിഫലിച്ചത് .
പക്ഷെ ഇടക്കെപ്പഴോ ആ സൈഡ് മിററിൽ അവളുടെ മുഖം കണ്ടു. കണ്ണീരിൽ കുതിർന്ന കരിമഷി ഒരു നേർരേഖപോലെ, തരിശും വിശാലവുമായ ഒരു ഭൂപ്രദേശത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ വെച്ച് അവസാനിക്കുന്ന വീതികുറഞ്ഞ ഒരു റോഡുപോലെ അവളുടെ കവിളിൽ പതിഞ്ഞുകിടക്കുന്നതുകണ്ടു . കരഞ്ഞുകലങ്ങി അസ്തമയസൂര്യന്റെ നിറമായിരുന്ന കണ്ണുകളും, ചിറകൊടിഞ്ഞുവീണ കിളിയെപ്പോലെ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അവളുടെ ചുണ്ടുകളും കണ്ടു . എത്ര സുന്ദരവും അതേസമയം വേദനാജനകവുമായിരുന്നു ആ കാഴ്ചയെന്ന് നിങ്ങളെ വാക്കുകൾകൊണ്ട് എനിക്ക് മനസിലാക്കിത്തരാൻ കഴിയുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ അവളെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്നേഹിച്ച നിമിഷം അതായിരിക്കും. ഈ സൈഡ് മിറർ കാഴ്ചയെപ്പറ്റി ഞാൻ അവളോട് ഇതുവരെ സംസാരിച്ചിട്ടില്ല. ചിലപ്പോൾ മിററിലൂടെ ഞാൻ അവളെ കണ്ടത് പാവം അറിഞ്ഞിട്ടുകൂടി ഉണ്ടാകില്ല. ഈ പോസ്റ്റ് വായ്ക്കുമ്പോൾ അവൾ ഈ യാത്രയെക്കുറിച്ച് തീർച്ചയായും ഓർക്കുമായിരിക്കും.
ഇന്നിപ്പോൾ വർഷങ്ങൾ പിന്നിട്ടിരിക്കുന്നു , എന്നിട്ടും ആ സൈഡ് മിറർ കാഴ്ച്ച ഇപ്പോഴുംമായാതെ മനസിൽ കിടക്കുന്നു. മനസിൽ സ്വരുക്കൂട്ടിവെക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടതായി. ഇപ്പോഴും ബൈക്ക് യാത്രകൾക്കിടക്ക് എന്റെ ബൈക്കിന്റെ സൈഡ് മിററിലോട്ട് ഇടക്കിടക്ക് ഞാൻ അവളേയും പ്രതീക്ഷിച്ച് നോക്കാറുണ്ട്. ഇടക്കൊക്കെ കാണാറുമുണ്ട് കരിമഷി കലങ്ങിയ കണ്ണുമായ് നിൽക്കുന്ന ആ സ്നേഹത്തെ.